Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/9112 K.2021/11009

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1-Olay günü gündüz vakti müştekinin tanıklar ... ve ...'la birlikte alış-veriş yapmak için ... AVM ye gittiği, alış-verişi bitirip döndükleri sırada yolda yürürken sanığın müştekinin bebek arabasının yağmurluk kısmındaki içerisinde para ve banka kartları bulunan cüzdanını alarak kaçtığı anlaşılan olayda; sanığın eyleminin TCK'nın 141/1 maddesinde tanımlanan açıktan hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Eylemin TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu gözetilerek hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,