Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/9125 K.2021/10009

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Soruşturma evresinde kolluk huzurunda 27.12.2015 tarihinde ifadesi alınan sanığın, olay günü namaz kıldıktan sonra yardım kutusunu çalmaya karar verdiğini ancak imamın odasının kilitli olduğunu farkedince cami içerisinde oda anahtarını aradığını ve bulduğunu sonrasında ise bu anahtar ile odaya girerek yardım kutusunu açıp paraları çaldığını beyan ettiği, söz konusu ifadesini kovuşturma evresinde mahkeme huzurunda da tekrar ederek kabul ettiği olayda, sanığın eylemini haksız yere elde bulundurulan anahtarla icra ettiği bu haliyle suçun TCK’nın 142/2. Fıkrasının (d) bendinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Hz. Ali Camii içinde yer alan yardım kutusundan 100 TL civarında para çalan sanık hakkında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle tayin edilen cezalardan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince ceza verilmekten vazgeçilemeyecek ise de belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-)Daha önce kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 51/1-a maddesi uyarınca erteleme şartları oluşmadığı halde hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,