Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/9193 K.2021/11079

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.09.2016 gün ve 2016/202 esas, 2016/438 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK’nın 244/4, 168/2 ve 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2016/12899 Esas - 2017/3399 Karar sayılı ilamı ile sanığa ait olduğu iddia olunan banka hesabına ilişkin belgelerin ilgili bankadan istenip sanığa gösterilmesi, kabul etmediği takdirde suç tarihinden önce resmi dairelerde var olan yazı, rakam ve imza örneklerinin istenmesi,

huzurda alınan örneklerle birlikte incelemesi yapılması için Adli Tıp Kurumu'na gönderilmesi, suçun işlenmesinde kullanılan IP numarasının kime ait olduğunun ilgili erişim sağlayıcıdan istenmesi, sonucuna göre karar verilmesi nedenlerinden dolayı eksik araştırma gerekçesiyle bozulduğu, mahkemesince bozma kararına uyulduğu ve bu doğrultuda suçun işlenmesinde kullanılan IP adresinin müştekiye ait olduğunun tespit edildiği,

sanığın savunmasında ve temyiz dilekçesinde, hırsızlık veya başka bir suç işlemediğini, müştekinin internet hesabından oyun parası olarak kendisine 80 TL havale yapıldığını beyan ettiği, sanığın bu savunmalarının aksine üzerine atılı nitelikli hırsızlık suçunu işlediğine dair, her türlü kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,