Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/9273 K.2021/8290

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen 02/02/2016 tarihli kararın, tebliği için sanığın bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın Tebligat Kanunun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği sırada tebliğ zarfından haber verilen komşusunun adının yazılmadığı ve tebliğin usule uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanığın istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceğinin gözetilmemesi ve 28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak,

5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması, suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,