Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/941 K.2020/1551

Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2019 tarihli, 2019/9 esas ve 2019/115 karar sayılı ilamı ile mağdur ...’a karşı yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... savunmanının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 18/06/2019 tarihli ve 2019/1895 esas, 2019/1279 karar sayılı ilamı ile "Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrürü esas alınan Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/494 esas, 2015/141 karar sayılı ilamınında da TCK'nin 58 maddesi gereği sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı,

bu durumda sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde bu husus yerine sanık hakkında mükerrirlere özgü ceza rejimine göre cezasının çektirilmesine karar verilmesi yasaya aykırı ise de; aleyhe istinaf yoluna başvurulmadığından bu husus eleştiri dışında değerlendirme konusu yapılmamıştır” eleştirisi yapılarak “İstinaf başvurusunun esastan reddine" karar verildiği, sanık ... savunmanınca usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine,

temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete7de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle,