Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/9458 K.2021/11465

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki ...’nin 20/07/2017 günü saat 21.00 sıralarında iş yerini kapatıp, olay günü saat 10.00 sıralarında geldiğinde iş yerinde hırsızlık olduğunu anladığını beyan etmesi, katılan ...’nın 20/07/2007 günü saat 22.45 sıralarında iş yerini kapatıp, olay günü saat 09.00 sıralarında geldiğinde iş yerinde hırsızlık olduğunu anladığını beyan etmesi, tanık ...’in ise soruşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde; olay günü suça sürüklenen çocuğun elinde poşetle ve müşteki Akif’e ait olduğu anlaşılan bisikletle saat 07.00 sıralarında ticari taksisine bindiğini, kovuşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde ise.

06.00 sıralarında bindiğini beyan etmesi karşısında, suç saatinin tam olarak belirlenememesi nedeniyle "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince hırsızlık eylemlerinin gündüz işlendiği kabul olunarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerine uyan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.09.2011 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 01.09.2014 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında 7 yıl 12 ay olan dava zamanaşımının suç tarihi olan 21.01.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,