Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/9467 K.2021/2474

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sadece vekalet ücretine yönelik olduğu tespit edilerek bu sebebe yönelik yapılan incelemede;

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 10.06.2020 tarih, 2019/3067 E. 2020/999 K. sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi tarafından işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak ''sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine ibaresinn eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' şeklinde karar verilen hükümde, sanığın yargılandığı aynı davada bir suçtan beraat kararı verilmesine karşın,

mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz başvurusunun reddine ve hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olması karşısında, sanık lehine ayrıca vekalet ücreti verilmemesi usul ve kanuna uygun olduğu gibi dosya kapsamından 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığının da tespit edilemediği,