Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/9644 K.2021/11681

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi yerine 116/1. maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.un 326/son maddesi uyarınca sonuç cezanın 5 ay üzerinden paraya çevrilerek 3.000 TL adli para cezası yerine 6 ay üzerinden paraya çevrilerek 3.600 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye