Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/969 K.2020/1756

İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22/03/2019 gün, 2018/407 Esas, 2019/164 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanıklar ..., ..., ... savunmanları ile sanık ...'un, CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 08.10.2019 gün, 2019/2992 Esas, 2019/2374 Karar sayılı "İstinaf talebinin esastan reddi'' kararına karşı, sanıklar ..., ..., ... savunmanları ile sanıklar ... ve ... tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini üç ayrı mağdura yönelik gerçekleştirmesi nedeniyle yakınan sayısınca suç oluşacağı gözetilmeden, eylemin zincirleme şekilde tek suç kabul edilerek TCK'nin 43. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, eleştirilerek istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından,