Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/974 K.2020/2298

Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/43 E. 2019/375 K. sayılı ilamı ile yakınan ...’a yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçları ile yakınan ...’a yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanıklar ..., ... ve savunmanları ile sanık ... savunmanının CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 08.10.2019 günlü, 2019/3206 E. 2019/1689 K. sayılı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, konut dokunulmazlığını bozma suçlarından “esastan red”, yağma suçundan "düzeltilerek esastan red" kararlarının, sanıklar ..., ..., ... savunmanları tarafından usulüne uygun olarak temyiz edildiği ancak sanık ...’un cezaevi aracılığıyla gönderdiği 13.05.2020 günlü dilekçesinde "...dosyamın ele alınarak cezamın onaylanmasını istiyorum..." şeklinde beyanda bulunması karşısında; bu dilekçenin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden,

sanık ... savunmanının temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 266/1. maddesi uyarınca inceleme dışında tutularak; sanıklar ..., ... savunmanlarınca temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

I- Sanıklar ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmedilen hapis cezalarının miktarı itibariyle, istinaf başvurusu esastan reddedilmekle hükmün, CMK’nin 286/2. maddesi uyarınca kesinleştiği, bu haliyle de temyizi olanaklı olmadığından adı geçen sanıklar savunmanlarının temyiz istemlerinin CMK’nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.