KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2020/9782 E., 2021/5513 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli yağma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddine
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında mağdur ...’ya yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'', aynı Kanun’un 294. maddesinin ''temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek yapılan incelemede;
... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2019 tarih, 2017/793 Esas ve 2019/277 Karar sayılı kararının dayanağı olan soruşturma evraklarının ve suça sürüklenen çocuk Kerem Çelik’in yargılama dosyasının, onaysız fotokopi evraktan ibaret olduğunun görülmesi karşısında; denetime olanak verecek şekilde anılan evrakların aslının ya da onaylı suretlerinin dosyaya eklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2020/9782, K. 2021/5513, 22 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama