Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/10158 K.2022/6366

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay yeri krokisine göre, hırsızlık suçunun girişinde güvenlik kulübesi olan, etrafı duvarla çevrili site bahçesinden işlendiğinin anlaşılması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtilmiş olması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun eyleminin, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeksizin, TCK’nın 142/1-e maddesi uygulaması ile hüküm kurulmuş olması,