Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/10320 K.2021/4760

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık hakkında yapılan duruşma sonunda; sanık hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi’nin 22.01.2020 tarih 2019/285E - 2020/111K sayılı ilamı ile eylemin hukuki ihtilaf olduğu gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği, hükmün ise katılan vekili tarafından temyiz edilerek dairemize geldiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasının talep edilmesi ile incelenen dosya üzerine Dairemizin 01.02.2021 tarih 2020/5998E - 2021/1260K sayılı ilamı ile 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verdiği, bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.02.2021 tarih ve KD-2020/27966 sayılı yazısı ile özetle, ilk derece mahkemesi tarafından TCK'nun 163/2, 62, 52 maddeleri uyarınca sanık hakkında 3.000 TL adli para cezası verildiği, istinaf edilmesi üzerine istinaf tarafından ise beraat kararı verildiğinden,

temyiz isteminin 5271 Sayılı CMK'nun 286/2-d maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle itiraz talebinde bulunulması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz sebebi ile bağlı olarak yapılan inceleme ile gereği görüşülüp düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20.02.2021 tarih ve 2020/27966 sayılı itirazı yerinde görülmüş olduğundan itirazın kabulü ile 6. Ceza Dairesinin 01.02.2021 tarih ve 2020/5998 Esas ve 2021/1260 Karar sayılı karar ile sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;