Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/10331 K.2021/10962

Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; Gemlik 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.02.2015 tarih, 2014/579 esas 2015/131 karar sayılı hükümlerin sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 07.09.2020 tarih ve 2020/2897-2020/6908 sayılı ilamı ile hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin Onanmasına, kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün bozulmasına yönelik kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2021 tarih ve 2021/19535 sayılı yazısı ile Onama kararlarının kaldırılarak Düzelterek Onama kararı verilmesi gerektiği yönünde itiraz talebinde bulunması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2021 tarih ve 2021/19535 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 07.09.2020 tarih ve 2020/2897-2020/6908 Karar sayılı Onama kararları kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uygulamasına esas alınan Bursa 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/224-401 sayılı yağma suçundan verilen 2 yıl 9 ay 10 günlük hapis cezasını içeren ilamda TCK’nın 31/3 maddesinin uygulanması sebebiyle aynı kanunun 58/5 maddesi gereğince tekerrür uygulamasına esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,