KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/10395 E., 2022/5565 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli hırsızlık
- Hüküm
- Hükmün açıklanmasına yer olmadığına
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 05.08.2017 öncesinde verilen kararlarda, yokluğunda karar verilen “görüldü savcısının o yer veya mülhakat asliye ceza mahkemesi kararlarını temyiz süresi, kararı temyize hakkı olan diğer süjelerle eşit biçimde ve tebliğden itibaren bir haftadır. 11.2.2016 tarihli kararın Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 30.3.2016 tarihinde görüldü yapılarak aynı tarihte süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldığından; tebliğnamedeki red isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinde düzenlenen "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.
Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" şeklindeki hükmü gereğince, açıklanması geri bırakılan kararların açıklanması için denetim süresi içerisinde işlenen suçun kasıtlı bir suç olması dışında herhangi bir sınırlandırmanın yer almadığının anlaşılması karşısında,
3.5.2014 tarihinde işlediği kasten silahlı yaralama suçundan Bayındır Asliye Ceza Mahkemesinin 16.4.2015 tarih, 2014/638 E, 2015/297 K. sayılı hükmü ile doğrudan verilen 740,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine kesin olarak karar verilen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği anlaşılan sanık hakkında sözkonusu hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/10395, K. 2022/5565, 13 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama