Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/10767 K.2022/5354

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan ...’in soruşturma aşamasında bahçesinde meydana gelen hırsızlık olayları sebebiyle gece nöbet tutmak amacıyla bahçesine gittiğinde bir kişinin gelerek armutları toplamaya başladığını, kendisinin ortaya çıkarak aracın camını kırdığı ve failin kaçtığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise camı kırmadığını, failin kendisini fark etmesi üzerine ağaçlara çarparak olay yerinden kaçtığını beyan ettiği, diğer katılan ...’in ise aşamalarda eşiyle birlikte nöbet tutmak için bahçeye gittiği, bir aracın gelmesi üzerine saklandığı ve korktuğu için müdahale etmediğini belirttiği,

fakat eşi olan katılanın bahçeye kendisinin gittiğini ve gelen aracın eşine ait olduğunu düşündüğünü belirttiği, mahkemede dinlenen tanıkların sanığın eylemi hakkında doğrudan bilgi sahibi olmadıkları, sanık hakkında mahkumiyetine esas alınan tek delilin eş olan katılanlara ait çelişkili beyanlar olduğu anlaşılmakla sanığın mahkumiyete yetecek ölçüde her türlü şüpheden uzak, kesin mahiyette delil olmadığı, ceza hukukunun evrensel olarak kabul edilen ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince sanığın atılı suçtan beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,