Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/10914 K.2022/7520

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın komşusu müştekilere ait olan köpeklerin daha önceden eşine ve kendisine saldırıp ısırdığı ve suç tarihinde de köpeklerin kendisine saldırması üzerine korkarak önce köpekleri sopa ile uzaklaştırmaya çalıştığı, köpeklerin tekrar kendisine saldırması üzerine sanığın beylik tabancası ile bir el havaya ve bir el de hedef almaksızın köpeklere doğru ateş ettiği, bu esnada köpeğinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

her ne kadar 14/07/2021 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe ginen Hayvanları Koruma Kanunu ile TCK'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 17. maddesi uyarınca 5237 TCK'nın 151/2. maddesi yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanun hükümleri uyarınca sahipli hayvan mal (eşya) olmaktan çıkartılıp, can olarak kabul edilmiş ve 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu'na eklenen "Adli Cezalar " başlıklı 28/A maddesi ile de bu nevi sahipli hayvanı kasten yaralama ya da öldürme suçunun cezaları arttırılmış ise de; suç tarihi itibariyle TCK'nın 151/2. maddesinin daha lehe hükümler içerdiği,

ancak anılan maddedeki suçun oluşması için haklı nedenin bulunmaması gerektiği, somut olayda haklı neden bulunduğu ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık hakkında atılı suçtan beraati yerine ceza verilmesine yer olmadığına ve silahın iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,