Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/11110 K.2022/7713

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet kararının 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin ve 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesiyle 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, sanık hakkında başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin düşünülmemesi kanuna aykırı ise de, anılan hususların infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanık hakkında, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması ve TCK’nın 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından, aynı Yasanın 35 maddesine göre, 1/4 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu “3 yıl 9 ay hapis” yerine “3 yıl 8 ay hapis” olarak belirlenmesi ve akabinde 1/6 oranında takdirî indirim uygulanması sonucunda “3 yıl 1 ay 15 gün hapis” yerine, “3 yıl 20 gün hapse” hükmedilerek noksan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.