Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/11504 K.2021/9531

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören Tedaş Dörtyol İşletme Şefliğinin saha kordinasyon memuru olan ...'ın müşteki sıfatıyla beyanının alınmasıyla ilgili tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça konu kablonun, yeraltında döşeli ve aydınlatma direkleri arasında bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu, iddianamenin de bu suçtan cezalandırılması istemiyle düzenlendiği halde 142/1-e maddesinden hüküm kurulması sonuç cezayı değiştirmediğinden,suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen yargılama giderlerinden bilirkişi ücretleri çıkartıldığında suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği yargılama gideri miktarının terkin sınırının altında olduğu ve bu durum infaz aşamasında gözetileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-)5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11. maddesi gereğince aynı Kanunun 5.maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuk bakımından uygulanacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında danışmanlık tedbirine hükmedilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35. maddesi gereğince alınan bilirkişi ücreti için yapılan 130 TL masrafın Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye aykırı davranılmakla; suça sürüklenen çocuktan yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye