Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/11830 K.2022/6451

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde güneşin 16:55’de battığının ve gece vaktinin 17:55'de başladığı, müşteki kolluk beyanı ve kolluk tarafından tutulan 28.11.2015 tarihli tutanağa göre, suçun geceden sayılan saat 18:30 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde belirlenen temel cezadan 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Dosya kapsamından sanığın, marketten almış olduğu ürünlerin ücretini ödemeden marketten ayrıldığı esnada alarmın uyarması üzerine mağaza görevlilerince suça konu ürünleri götüremeden yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

3-Somut olayda sanığın toplam değeri 73,78 TL olan gıda ürünlerini çalmak isterken teşebbüs aşamasında yakalandığı anlaşıldığından, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,