Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/12072 K.2022/7722

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık tarafından 13.06.2016 ve 22.06.2016 tarihlerinde erilen eski hale getirme ve temyiz istemine ilişkin dilekçelerde; temyiz hakkının geri verilmesini istediğinin belirtildiği, eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu, bu nedenle mahkemenin 16.06.2016 tarih, 2014/251 Esas ve 2014/445 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olması sebebiyle kaldırılarak yapılan incelemede:

Sanığın yokluğunda verilen 24.11.2014 tarihli mahkumiyet kararının talimatla savunması alındığı sırada bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığı, ancak adresten ayrıldığından bahisle tebligat evrakının iade edildiği, bunun üzerine kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinde belirtilen usule göre tebliğ edilmesi gerekirken, anılan Kanun’un 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine 13.06.2016 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü gerektiğinden, 24.11.2014 tarihli asıl karara yönelik yapılan temyiz incelemesinde;