Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/12545 K.2022/8576

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. ve 196/2. maddeleri uyarınca her ne kadar suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmış ise de; zorunlu müdafiinin hazır bulunmadığı 02.03.2016 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuğun savunması alınarak aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Suça sürüklenen çocuk ...’ın, mahkemece atılı suçlara gözcülük yapmak suretiyle iştirak ettiği kabul edilen, ancak dosya içerisinde mevcut adli rapora göre, işlediği suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinden bahisle hakkında TCK’nın 31/2. ve CMK’nın 223/3-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen dava dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte atılı suçları işlediklerinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,