Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/12569 K.2022/8378

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın bilinen en son adresinin MERNİS adresi olması durumunda öncelikle Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, tebligatın iade edilmesi hâlinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca tebligat çıkarılması gerekirken, yokluğunda verilen kararın sanığa Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre, kovuşturma aşamasında bildirdiği ve aynı zamanda da MERNİS olan adrese doğrudan tebliğ edilmesi sebebiyle yapılan tebliğin usûlsüz olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin 10.06.2016 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanığın istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak hüküm kurulması,