Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/12636 K.2022/8370

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında yaralama suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın, kızının kocası olan müşteki Halil'in gömlek düğmesini koparmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 167/1-b ve CMK'nın 223/4-b maddeleri uyarınca şahsi cezasızlık sebebinin varlığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,