Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/12944 K.2022/6554

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden

Katılan vekilinin yüzüne karşı 25.05.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 30.06.2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; katılan vekilinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar müdafiinin temyiz istemi yönünden

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabul ile nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Konut dokunulmazlığını ihlâl suçunda maddî bir zararın oluşmadığı, katılanın sonradan konutun kapısını çilingir vasıtasıyla açtırması nedeni ile yapılan masrafın doğrudan atılı suçtan kaynaklanan bir zarar olmadığının anlaşılması karşısında;

suç tarihi itibariyle engel sabıkası bulunmayan, haklarında TCK’nın 62. maddesi uygulanan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,