Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/1318 K.2021/14812

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, bina dahilinde bulunan camiye girerek hırsızlık suçunu gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 günlü, 2016/2-833 Esas 2017/115 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere sanıkların, eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesi yerine 142/1-a maddesi ile cezalandırılmaları,

Kabule göre de;

Sanıkların, cami içerisinde bulunan yardım sandığındaki paraları çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemde, sanıkların kolluktaki ifadelerinde 5 TL, Cumhuriyet Savcısı huzurunda verdikleri ifadelerinde 55 TL aldıklarını beyan ettikleri anlaşılmakla; sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,