Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/13261 K.2022/8725

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ... haklarında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; katılan ..., sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Uyap'tan alınan kesinleşmiş karar örneğine göre, sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ... (Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 19/06/2013 tarihinde kesinleşen 2012/1486 E. 2013/968 K. sayılı hükmünün, kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2, 3-e, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen doğrudan 3.000.00 TL adli para cezasına ilişkin ve kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamın da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ve sanık ...’ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I)Mahkemece tespit edilen zararın, sanık ... müdafii tarafından PTT yoluyla katılan adına gönderildiğine ilişkin dekontun dosya arasında bulunmasına rağmen, katılanın temyiz dilekçesi ile bu parayı almadığını beyan etmesi karşısında, PTT aracılığıyla katılana gönderildiği belirtilen paranın akıbetinin araştırılması, yatıran tarafa geri döndüğünün anlaşılması halinde, zarar karşılığı olarak belirlenen tutarın mahkeme veznesine alınması, katılanın parayı kabul etmemesi halinde kazanç müsaderesine konu edilmesi gerektiği sonucuna göre sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

II)Hırsızlık suçuna konu eşyaların önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kast yoğunluğu ve suç vasfı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

III)Uyap'tan alınan kesinleşmiş karar örneğine göre, sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ... (Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 19/06/2013 tarihinde kesinleşen 2012/1486 E. 2013/968 K. sayılı hükmünün, kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2, 3-e, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen doğrudan 3.000.00 TL adli para cezasına ilişkin ve kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamın da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde tekerrür hükümlerinin uygulanması,