Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/13300 K.2022/9591

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan ASKİ vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında Hacılar Köyünde meydana gelen nitelikli hırsızlık suçundan kurulan beraat kararı aleyhine, sanığın temyiz isteminin ise hakkında Avşar Köyü'nde meydana gelen nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi gereğince hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanık hakkında, tekerrüre esas olarak birden fazla ilam gösterilmiş ise de, hangisinin tekerrüre esas alınacağı hususların infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanığın, Avşar Köyünde ASKİ’ ye ait trafonun kablolarını keserek aracına yükleyip 50-100 metre götürdükten sonra devriye görevini ifa eden kolluk kuvvetleri tarafından şüphe üzerine araç durdurularak kesintili takip sonucu yakaladığı, nitelikli hırsızlık suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeksizin teşebbüs aşamasında kaldığına karar verilerek TCK 35. maddenin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK’nın 143. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken 3 yıl 4 ay yerine 2 yıl 16 ay hapis cezasına hükmedilmesi, sonuç ceza doğru olduğundan sonuca etkili görülmediğinden; anılan hususlar bozma sebebi yapılmamıştır.