Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/13382 K.2022/8922

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinden yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3000 TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 1320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz itirazının REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1 ve 31/3. maddelerine uyan nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.03.2013 ile deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 09.07.2014 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek; suç tarihi olan 15.05.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,