Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/13628 K.2022/9598

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun 27.01.2016 tarihli dilekçesinde, sanığın ailesi tarafından zararının karşılandığını beyan etmekle birlikte zararın ne zaman karşılandığını belirtmediği, dosya içerisinde zararın giderildiği tarihe ilişkin herhangi bir kaydın bulunmadığının anlaşılması karşısında, zararının ne zaman giderildiği tespit edilmeden tazminin soruşturma aşamasında giderildiği kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması,

2-Kabule göre de; soruşturma aşamasında zararı giderdiği belirtilen sanık hakkında, nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uygulanırken etkin pişmanlık indirim oranının aynı maddenin ikinci fıkrasındaki sınırlama nedeniyle 1/2'den fazla ve 2/3'e kadar (2/3 dâhil) olması gerektiği dikkate alınmaksızın, sanığa verilen cezada 1/2 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,