Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/14624 K.2022/10683

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün öncelikle son bildirdiği adrese tebliğe çıkarılıp iade olması halinde Mernis adresi olduğu belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilmesi gerekirken sanığın son bildiği adrese Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebligat yapıldığı anlaşılmakla tebligatın usûlsüz olduğu, şu hâlde sanığın öğrenme ile yaptığı 11.10.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.