KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/15010 E., 2021/19889 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Konut dokunulmazlığını ihlal etme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
14/07/2021 tarih 31541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile degişik 5271 sayili CMK'nın 251. maddesine eklenen "175 inci maddenin ikinci fikrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulu uygulanmaz." şeklindeki düzenleme de gözetilerek, basit yargılama usulünün uygulanamayacagı belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasa'nın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Tekerrüre esas alınan hükümde 10 ay hapis cezası yanında 500 TL adli para cezası da tayin edilmesi karşısında, adli para cezasının da tekerrüre esas tutulması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Katılanlar ... ve ...'ın aşamalarındaki beyanında, sanığın evlerinin balkonundan atladığı sırada bahçe dışında sürücüsü bulunan bir araca binerek kaçtığını belirtmeleri dikkate alındığında, sanığın katılanlara ait ikamet içerisinde farkedilmesi üzerine dışarıda gözcü olarak bekleyen firari bir kişi ile birlikte kaçmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiği sabit olduğu halde sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/15010, K. 2021/19889, 21 Aralık 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama