Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/15578 K.2022/11412

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezası ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/3, 32/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 18/05/2015 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 21/08/2016 tarihleri arasında geçen durma süresi de gözetilmek suretiyle; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. ve 67/4 maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık uzayan zamanaşımının, suç tarihi olan 14/08/2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,