Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/15717 K.2022/11734

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar sanık, 22.3.2016 tarihinde yüzüne tefhim edilen hükmü bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 27.7.2016 tarihinde temyiz etmiş ise de; hükmün tefhim edildiği sırada Mahkeme tarafından temyiz süresi,

mercii ve şekli hususunun "kararın sanık ...'e SEGBİS yoluyla bağlanılması nedeniyle bulunduğu cezaevinde tebliğinden itibaren 7 günlük süre içinde mahkememize verilecek bir dilekçe ya da tutanak tutturulmak veya zabıt katibine beyanda bulunmak suretiyle temyiz yasa yolu açık olmak üzere " olarak gösterildiği ve ayrıca başka bir suçtan Maltepe 3 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan sanığın SEGBİS aracılığıyla yüzüne karşı verilen kararda CMK'nın 263. maddesi gereğince duruşma sonunda zabıt katibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle kanun yoluna

başvurabileceği belirtilmediğinden, kanun yoluna başvuru yöntemi hususunda tereddüt oluştuğundan, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamında alınan ifadeler ve düzenlenen kolluk tutanağından suçun saat 21.20 sıralarında gece vakti işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereği artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek noksan ceza tayini,