Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/15725 K.2022/11373

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/05/2014 tarih, 2012/605 Esas-2014/284 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyeti, TCK'nın 106/1-1. cümle maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1.cümle. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına

alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi hususu ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı

Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-)Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından hükmolunan mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-)Sanıklar ... ve ... ile katılan sanık ... haklarında nitelikli hırsızlık suçundan hükmolunan mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar ve katılan sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Hırsızlık suçu nedeniyle etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiğinin kabul edilmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılırken, anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranının üst sınırı olan 1/2 oranından daha fazla 2/3’e kadar (2/3 dahil) indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle suretiyle fazla ceza tayini,

2) Uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanunun 168/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 3 yıl 9 ay yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 3 yıl 1 ay 15 gün yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi,