Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/15812 K.2022/11150

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının 17.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sadece nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan suça hasren yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Yerel mahkeme gerekçesinin aksine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.12.2012 tarih, 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesinin, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olması nedeniyle aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınması gerekse de; somut olayda, katılanın aşamalarda alınan beyanlarına göre eylem saatinin tam olarak tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 143. maddesinin uygulanma şartları oluşmadığından, zamanaşımının hesabında suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 142/1-b ve 31/3. maddelerinde düzenlenen suça uyduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

765 sayılı TCK’nın 104/1. maddesinin aksine 5237 sayılı TCK’nın 67/2. maddesinde yakalama emrinin zamanaşımı kesen sebepler arasında düzenlenmediği ve fakat 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının aynı Kanun’un 67/2-c bendi uyarınca iddianame tarihi olan 23.10.2007 tarihinden Dairemizin inceleme tarihine kadar geçtiği ve zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, her ne kadar mahkeme gerekçesi zamanaşımı yönünden hatalı ise de sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.