Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/15843 K.2022/11165

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ...’ın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a ve 31/2; suça sürüklenen çocuk ...’ın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a ve 31/3. maddelerine uyan “kamu malına zarar verme” suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen; suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... yönünden 4 yıllık, suça sürüklenen çocuk ... yönünden ise 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 30.03.2016 tarihinden, Dairemizin inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Her ne kadar mahkemece uygulanmamış olsa da 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinin uygulanma şartlarının oluştuğu ve Y.C.G.K.'nın Dairemizce de benimsenen 11.12.2012 tarih, 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi”nin, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı öngörüldüğünden, TCK’nın 66/1-d ve 66/2. maddelerinde öngörülen asli ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığının tespiti ile yapılan incelemede;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ...'in TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca 09.04.2015 tarihinde işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda “bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık” ve “işyeri dokunulmazlığının ihlali” suçları yönünden ayrı ayrı uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun 16.03.2015 tarihinde işlediği başka bir hırsızlık suçuna yönelik işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiğine ilişkin aldırılan rapor ile yetinilerek, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmaması suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine aykırı davranılması,

3-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1-3 ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’in 20. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.11.2018 tarih, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; suç tarihi itibariyle 15 yaşından büyük 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında sosyal inceleme raporu düzenlettirilmemesi halinde buna ilişkin gerekçenin kararda belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... yönünden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Tüm dosya kapsamı ile suça sürüklenen çocukların aşamalarda alınan savunmalarına göre, aralarında hukuksal menfaat çatışması olduğu gözetilmeden, aynı müdafii tarafından savunulmaları suretiyle, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38. ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması,