KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/16059 E., 2022/11752 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Eylül 2022
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suçlar
- Nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükümlerin 18.05.2016 tarihinde usulüne uygun olarak kesinleştiği ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz isteminin reddine dair 22.06.2016 tarihinde ek karar verilerek temyiz edilmediği görülerek yapılan incelemede;
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
Hırsızlık suçuna konu ziynet eşyalarını haksız ele geçirdiği anahtarla açtığı ... kasanın içerisinden çalan suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde; TCK’nın 142/2-h ve 142/2-d maddelerinin ihlal edildiğinin anlaşılması karşısında: hırsızlık suçuna konu eşyaların değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK.nun 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 31/03/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/16059, K. 2022/11752, 19 Eylül 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama