Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/16242 K.2022/12199

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasanın 40/2, CMK’nın 34/2 ve 232/6. maddelerine göre hüküm fıkrasında verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüte yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerekirken,

başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanık ...’ın yokluğunda verilen kararda CMK’nın 263. maddesi gereğince duruşma sonunda zabıt kâtibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yoluna başvurabileceği belirtilmeyerek ayrıca temyiz mercii olarak da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı gösterilerek, kanun yoluna başvuru yöntemi hususunda tereddüt oluşturulduğundan, 23.06.2016 tarihinde tebliğ edilen ek kararı 24.11.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;