Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/16351 K.2022/12525

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan temel ceza belirlenirken Yasa maddesinin TCK’nın 116/2. maddesi yerine 116/1. maddesi olarak yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, cezaların yerine getirilmesi (infaz) aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında atılı suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerinde, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca "Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz" hükmü uyarınca, sanığın adli sicil kaydındaki ilamlardan hangisinin tekerrüre esas alınacağının kararda açıkça gösterilmesi gerekirken birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması yasaya aykırı ise de; en ağırının infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edildiğinden, anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.