Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/16704 K.2022/12086

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu'na veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'ne ya da üniversite hastanelerinin ilgili bölümlerine sevki ile suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını engelleyen ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltan 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında herhangi bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığına sağlık kurulu raporunun aldırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine tek hekim raporu ile yetinilmesi,

Kabule göre de;

18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 65. maddesi ile değişik, 5237 sayılı TCK’nın 152/2. maddesi gereğince, yakarak mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde verilecek cezanın bir katına kadar artırılabileceğine ilişkin yasal değişiklik karşısında; sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın iki kat artırılması suretiyle fazla ceza tayini,