KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/16770 E., 2022/11094 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Eylül 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kamu malına zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında katılan ...’a yönelik görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret, katılanlar ..., ..., mağdurlar ..., ...’a yönelik hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık hakkında kamu malına zarar verme, katılanlar ..., ..., mağdurlar ..., ...’a yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 168/2. maddeleri uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından 62. madde gereğince 1/6 indirim yapıldığı sırada 5 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 5 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
2-Hırsızlık suçundan yakalanıp Jandarmaya getirilen sanığın katılan ...’a, ...’a, ... ve ...’e yönelik ölümle tehdit etmesi şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 265/1. maddesi kapsamında görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olduğu gözetilmeden beraati yerine tehdit suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/16770, K. 2022/11094, 13 Eylül 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama