KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/16771 E., 2022/3230 K.·İstinaf Sonrası Temyiz İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin yeterli delil bulunmadığı, TCK’nın 62 . maddesinin uygulanması gerektiği hususlarına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü sanıklar ..., ... ve yanlarında yaş küçüklüğü nedeniyle evrakı tefrik edilen suça sürüklenen çocuk ...’ün birlikte olduğu halde gece vakti saat 03:00 sıralarında katılanın yol üzerine direksiyon kilidi ile kilitlemiş olduğu ... plakalı motosikleti görerek çalmaya karar verdikleri, suça konu motosikletin yanına sanık ...'in gittiği, diğer sanık ... ile ...'ın etrafı gözetledikleri, ...'in direksiyon kilidini kırarak motosikleti çalıştırması üzerine hep birlikte motosiklete binerek olay yerinden ayrıldıkları,
yolda giderken motosikleti kullanan ...'ın direksiyon hakimiyetini kaybederek motosikleti durmakta olan bir araca çarparak kaza yapması sonucu yakalandıkları olayda sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/16771, K. 2022/3230, 10 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama