KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/16800 E., 2022/13972 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ekim 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 25.01.2017 tarihli karar başlığında, heyet üyelerinin kurum siciline yer verilip, ad ve soyadlarının gösterilmemesi 5271 sayılı CMK’nın 232/2-b maddesindeki açık düzenlemeye aykırı ise de; anılan hususun mahallinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.
1-Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktarı ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
2-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine, gerekçenin yetersiz olmasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/16800, K. 2022/13972, 18 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama