Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/17108 K.2022/9391

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü ...'un bilinen en son adresinin aynı zamanda Mernis adresi olduğu, yokluğunda verilen 03/09/2012 tarihli ek kararın Mernis adresine tebliğe çıkartıldığı ve tebliğ imkansızlığı nedeniyle muhtara 21/09/2012 tarihinde tebliğ edildiği görülmüş olup, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30 ve 31. maddelerine göre sanığın Mernis adresinde oturup oturmadığı veya Mernis adresinden sürekli olarak ayrılıp ayrılmadığı tespit edilmeden doğrudan aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre işlem yapılarak tebliğ evrakının muhtara teslim edilmesi nedenleriyle tebligatın usulsüz olduğu ve öğrenme üzerine yapılan 29/05/2017 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlilik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerektiği gözetilmeden ek kararla hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Yasası'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasa'nın 9. maddesi uyarınca; usulüne uygun şekilde duruşma açılıp, anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca önceki ve sonraki 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b; 116/4, 119/1-c ve 151/1. maddelerinden verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, Ceza Yasalarının ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ve her iki yasaya göre ayrı ayrı sonuçlar belirlenip lehe olan yasa denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,