Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/17438 K.2022/5348

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müştekinin teşhisinden döndüğüne, soruşturmada görevli polislerle sanık arasında husumet olduğuna ve müştekiyi yönlendirdiklerine, sanığın olay saatinde iş yerinde olduğuna, masumiyet karinesinin ihlal edildiğine,

sanığın cep telefonunun baz istasyonlarının incelenmesi gerektiğine ve kesin delil olmadan mahkumiyet hükmü kurulduğuna; sanığın temyiz isteminin ise müştekinin beyanlarından döndüğüne, sabıkalı olduğu için kendisine ceza verildiğine, beraatine hükmolunması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanığın temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ile birlikte yolda yürüyen müştekinin koluna girerek tenha bir yere götürdükleri ve bıçak tehdidi ile cep telefonunu aldıkları anlaşılmakla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.