Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/17662 K.2022/7498

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin verilen istinaf başvusunun esastan reddi kararına yönelik yapılan temyiz isteminin reddi kararının yapılan incelemesinde:

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 13.01.2021 tarihli, 2020/2118 Esas ve 2020/2149 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-) Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçuna ilişkin verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik yapılan incelemede:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır", aynı Kanun'un 294. maddesinin "temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiilernin temyiz talebinin, suçun maddi ve manevi unsurları itibariyle oluşmadığına yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Suça konu cep telefonunun kolluk görevlilerince sanıkların yakalanması üzerine yapılan üst araması sonucu sanık ...’nın üzerinde ele geçirildiği ayrıca sanıkların mağdurdan almış oldukları 3.500 TL paranın da iade edilmediğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin şartlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hallerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.