Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/17774 K.2022/12716

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın savunmasında bildirdiği adrese Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğe çıkarılarak kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın karar tarihinde ve tebligat tarihinde ... E tipi Kapalı cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu görülmekle son bildirdiği adrese yapılan tebligatın usulsüz olduğu, öğrenme üzerine yapılan temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 491/4, 522 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu, eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/3, 102/3, 104/2. maddelerinin ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki aynı suça uyan 142/1-b ,66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suç için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 08/12/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,