KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/18137 E., 2022/12846 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Ekim 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen hükmün 29/09/2009 tarihinde tebliğ edildiği fakat sanığın bu tarihte cezaevinde başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu, bu nedenle yapılan tebligatın usulüne aykırı olduğu ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;
Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 maddesinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 31/12/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
II-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;
Sanığın hükmün açıklandığı karar duruşmasında ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, vareste tutulma talebi olmadan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden, duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmeyerek yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/18137, K. 2022/12846, 3 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama