Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/18254 K.2022/16186

Bölge Adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

UYAP üzerinden yapılan araştırma sonucunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26/01/2017 gün, 2017/110 Esas ve 2017/106 Karar sayılı kararının 27.01.2017 tarihinde Hakimler Kurulu tarafından imzalanarak, görüldü savcısı ekranına gönderildiği, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının 07.02.2017 tarihli gerekçe içermeyen müddeti muhafaza dilekçesi verdiği, 13.02.2017 tarihinde ise gerekçeli temyiz layihası verdiğinin anlaşılması karşısında; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz tarihinin 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süreden sonra olduğu anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz dilekçesinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça konu cep telefonunun sanığın evinden sinyal vermesi üzerine, güvenlik güçlerinin elinde bir arama kararı olmadan mahalle muhtarının yardımıyla sanığın ikametine gittiklerinde kapıyı açan sanığın oğluna durumun izah edilmesi üzerine onun tarafından sanığın arandığı,

sanığın, cep telefonun evinde çocuk odasında masanın üzerinde olduğunu söyleyerek katılana ait cep telefonunun içerisinde sim kartı olmadan kısmi olarak iade ettiğinin 12.11.2015 günlü olay, araştırma, yakalama, muhafaza altına alma ve teslim tutanağı ve tüm dosya kapsamı ile anlaşılması karşısında, sanık hakkında soruşturma aşamasında suça konu cep telefonunun sim kartı olmaksızın müştekiye iade edildiği anlaşıldığından, katılana kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rızası olup olmadığı sorularak,

sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,